Saint Hedwig Church Catholic Community , Trenton, NJ

Parish Bulletin

17 grudnia - III NIEDZIELA ADWENTU

J 1,6-8.19-28:
Pojawił się człowiek posłany przez Boga - Jan mu było na imię. Przyszedł on na świadectwo, aby zaświadczyć o światłości, by wszyscy uwierzyli przez niego. Nie był on światłością, lecz posłanym, aby zaświadczyć o światłości. Takie jest świadectwo Jana. Gdy Żydzi wysłali do niego z Jerozolimy kapłanów i lewitów z zapytaniem: Kto ty jesteś?, on wyznał, a nie zaprzeczył, oświadczając: Ja nie jestem Mesjaszem. Zapytali go: Cóż zatem? Czy jesteś Eliaszem? Odrzekł: Nie jestem. Czy ty jesteś prorokiem? Odparł: Nie! Powiedzieli mu więc: Kim jesteś, abyśmy mogli dać odpowiedź tym, którzy nas wysłali? Co mówisz sam o sobie? Odpowiedział: Jam głos wołającego na pustyni: Prostujcie drogę Pańską, jak powiedział prorok Izajasz. A wysłannicy byli spośród faryzeuszów. I zadawali mu pytania, mówiąc do niego: Czemu zatem chrzcisz, skoro nie jesteś ani Mesjaszem, ani Eliaszem, ani prorokiem? Jan im tak odpowiedział: Ja chrzczę wodą. Pośród was stoi Ten, którego wy nie znacie, który po mnie idzie, a któremu ja nie jestem godzien odwiązać rzemyka u Jego sandała. Działo się to w Betanii, po drugiej stronie Jordanu, gdzie Jan udzielał chrztu.

„Ogromnie weselę się w Panu, dusza moja raduje się w Bogu moim, bo mnie przyodział w szaty zbawienia, okrył mnie płaszczem sprawiedliwości” (Iz 61, 10). Radosny śpiew ocalonej i odbudowanej po wygnaniu Jerozolimy stosuje się do Kościoła, który raduje się i dziękuje za zbawienie, jakie przyniósł Chrystus Zbawiciel, Jego misję przedstawia proroctwo Izajasza: „Duch Pana nade mną, bo Pan... posłał mnie, by głosić dobrą nowinę ubogim, by opatrywać razy serc złamanych, by zapowiadać wyzwolenie jeńcom i więźniom swobodę” (w. 1). Kiedy Jezus w synagodze w Nazarecie będzie czytał te wiersze, zastosuje je do siebie samego (Łk 4, 17–27). Zaiste, tylko na Nim spełniło się całkowicie to proroctwo. Tylko Chrystus ma moc dokonania zbawienia powszechnego, które nie ogranicza się do leczenia nędzy małego narodu, lecz odnosi się do leczenia nędzy całej ludzkości, uwalniającego ją przede wszystkim z najstraszniejszej nędzy, to jest grzechu, i uczącego przemieniać cierpienie w środek do zdobycia szczęśliwości wiecznej. Błogosławieni ubodzy, uciśnieni, łaknący, prześladowani, „albowiem do nich należy królestwo niebieskie” (Mt 5, 10). Takie jest głębokie znaczenie zbawczego dzieła Chrystusa. Wierzący powinni stać się jego heroldami i uczynić je zrozumiałym dla braci, starając się wielkodusznie przynieść im ulgę w cierpieniach. Wówczas Narodzenie Zbawiciela nabierze znaczenia również dla tych, którzy są daleko, i przyniesie radość całemu światu. W drugim czytaniu św. Paweł przypomina właśnie posłannictwo dobroci i radości powierzone chrześcijanom: „Bracia, zawsze się radujcie... Wszystko badajcie, a co szlachetne, zachowujcie. Unikajcie wszystkiego, co ma choćby pozór zła” (1 Tes 5, 16–22). Nie tylko czynności mogą być złem, lecz także zaniedbania tylu dobrych dzieł, których nie spełnia się wskutek egoizmu, chłodu czy obojętności względem bliźniego, który jest w potrzebie. By zawsze być gotowym czynić wszystkim dobrze, trzeba żyć w łączności z Jezusem, dając się przeniknąć Jego uczuciom dobroci, miłości, miłosierdzia. Modlitwa jest punktem szczytowym tej łączności, a Apostoł mówi: „Nieustannie się módlcie” (w. 17). Żywa wiara chrześcijanina i jego czynna dobroć względem braci to potężne środki, by dawać świadectwo Chrystusowi i szerzyć na świecie poznanie Go. Dotąd boleśnie brzmią słowa Chrzciciela: „Pośród was stoi Ten, którego wy nie znacie”. Jezus jest pośród nas: w swoim Kościele, w Eucharystii, przez łaskę, dzięki której jest obecny i działa w ochrzczonych. Lecz świat Go nie zna, nie tylko dlatego, że zamyka oczy, lecz również dlatego, że mało jest takich, którzy życiem dają świadectwo Ewangelii, dobrocią objawiając dobroć Zbawiciela. Nawet sami wierni znają Go mało, ponieważ ich łączność z Nim jest powierzchowna, słabo zasilana modlitwą, pozbawiona serdeczności. A to dlatego, że nie umieją Go rozpoznawać tam, gdzie się ukrywa: w biednych, uciśnionych, cierpiących na ciele i na duchu. Podczas Adwentu Jan Chrzciciel ukazuje się nam jako wzór świadka Chrystusowego. Przyszedł z żywą wiarą, z surowym życiem, z bezinteresownością, z pokorą i miłością, „aby zaświadczyć o światłości, by wszyscy uwierzyli przez Niego” (w. 7).

Bezpłatna Pomoc

Działająca w Trenton i okolicach organizacja "The Smith Family Foundation" pomaga dzieciom i rodzinom. Prowadzi również zajęcia ESL - nauki j. angielskiego dla polskiej społeczności. Chce wyjść naprzeciw naszym potrzebom. Ułatwia dostęp do bezpłatnych usług takich jak: Ubezpieczenia Zdrowotne, Programy Zdrowego Żywienia, Programy Szkoleniowe dla dzieci i dorosłych itd. W niedzielę 14-go stycznia po Mszy św. o godz. 11:00 w kościele, odbędzie się spotkanie w j.polskim poświęcone możliwości pomocy naszym rodzinom. Wszystkich chętnych prosimy o pozostanie w kościele.

Kolędy i Pastorałki

W niedziele 7-go stycznia 2018 roku o godz. 4:30 po południu w naszym kościele odbędzie się koncert kolęd i pastorałek w wykonaniu znanego i lubianego piosenkarza-artysty z kraju Andrzeja Cierniewskiego. Bilety do nabycia w Agencji SPÓJNIK, w zakrystii i biurze parafialnym w cenie $20.00. Trwając wówczas w duchu bożonarodzeniowej radości serdecznie zapraszamy na ten piękny występ!

Ogłoszenia Duszpasterskie

  1. Trzecia niedziela Adwentu przypomina nam o radości. Oczekujemy razem z Niepokalaną Maryją i ze św. Janem Chrzcicielem na spełnienie się wielkich obietnic. Zbawienie całego świata jest bliskie.
  2. Trzeci tydzień Adwentu to czas szczególnej modlitwy o chrześcijańskie życie rodzin. Codziennie będziemy polecać Panu Bogu rodziny naszej parafii, aby rozwijało się w nich życie wiary.
  3. W Wigilię, zwłaszcza, gdy przypada w niedzielę, nie obowiązuje post. Warto jednak zachować tradycję i ograniczyć ilość i jakość spożywanych w tym dniu pokarmów.
  4. Otaczamy naszymi modlitwami solenizantów i jubilatów tego tygodnia wraz z ich rodzinami.

Modlitwa za zmarłą

W minionym tygodniu z naszej wspólnoty odeszła do wieczności Jadwiga T. Radgowska. Polećmy ją miłosierdziu Bożemu: Wieczny odpoczynek racz jej dać Panie, a światłość wiekuista niechaj jej świeci. Niech odpoczywa w pokoju wiecznym. Amen.

Moi Drodzy Parafianie,

Oto nadchodzi najważniejsza noc w roku.
Noc, w której na ziemię przychodzi Boży Syn.
Noc, która jest początkiem naszego odkupienia.

"Gdy się Chrystus rodzi i na świat przychodzi,
Ciemna noc w jasności promienistej brodzi;
Aniołowie się radują, pod niebiosy wyśpiewują:
Gloria, Gloria, Gloria, in excelsis Deo!"

Niech ta tajemnicza, niezgłębiona noc będzie czasem zatrzymania się nad Miłością Boga.
Ta noc niech będzie również dla nas czasem przemiany serca, umysłu i wzmocnienia naszej wiary.
To właśnie tej nocy Bóg prawdziwie się narodził!
Zaprośmy więc Dziecię Jezus do naszego życia, aby razem z Nim żyć i przezwyciężać to,
co jest dla nas ciężkie w naszej codzienności.
Prośmy Boga o prawdziwą wiarę dla nas.
Niech Nowonarodzony Chrystus stale mieszka w Waszych sercach.
Niech Was darzy radością, pokojem i życzliwością
oraz niezachwianą wiarą i nadzieją w każdym dniu nadchodzącego Nowego Roku 2017.

Z serdecznymi życzeniami i błogosławieństwem,
Wasz duszpasterz, – Ks. kan. dr Jacek W. Łabiński