Parish Bulletin

20 STYCZNIA 2019 - II NIEDZIELA ZWYKŁA

J 2:1-12:
W Kanie Galilejskiej odbywało się wesele i była tam Matka Jezusa. Zaproszono na to wesele także Jezusa i Jego uczniów. A kiedy zabrakło wina, Matka Jezusa mówi do Niego: Nie mają już wina. Jezus Jej odpowiedział: Czyż to moja lub Twoja sprawa, Niewiasto? Czyż jeszcze nie nadeszła godzina moja? Wtedy Matka Jego powiedziała do sług: Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie. Stało zaś tam sześć stągwi kamiennych przeznaczonych do żydowskich oczyszczeń, z których każda mogła pomieścić dwie lub trzy miary. Rzekł do nich Jezus: Napełnijcie stągwie wodą! I napełnili je aż po brzegi. Potem do nich powiedział: Zaczerpnijcie teraz i zanieście staroście weselnemu! Oni zaś zanieśli. A gdy starosta weselny skosztował wody, która stała się winem - nie wiedział bowiem, skąd ono pochodzi, ale słudzy, którzy czerpali wodę, wiedzieli - przywołał pana młodego i powiedział do niego: Każdy człowiek stawia najpierw dobre wino, a gdy się napiją, wówczas gorsze. Ty zachowałeś dobre wino aż do tej pory. Taki to początek znaków uczynił Jezus w Kanie Galilejskiej. Objawił swoją chwałę i uwierzyli w Niego Jego uczniowie. Następnie On, Jego Matka, bracia i uczniowie Jego udali się do Kafarnaum, gdzie pozostali kilka dni.

Prorocy, chcąc wyrazić miłość mocną i czułą, zazdrosną i miłosierną, Boga ku swojemu ludowi, nie znajdowali bardziej odpowiedniego obrazu nad miłość oblubieńców. W takim aspekcie przedstawiają oni przymierze i przyjaźń, jaką Bóg pragnie nawiązać z Izraelem, oraz dzieło zbawienia, którego chce dokonać na korzyść Jerozolimy. „Jak młodzieniec poślubia dziewicę, tak twój Budowniczy ciebie poślubi, i jak oblubieniec weseli się z oblubienicy, tak Bóg twój tobą się rozraduje” (Iz 62, 5). Nowy Testament podejmuje tę przenośnię w głębszym i konkretnym znaczeniu. Syn Boży, stając się człowiekiem, poślubia naturę ludzką jednocząc się z nią w sposób osobowy i nierozerwalny. Oto dlaczego Jezus, mówiąc często o królestwie niebieskim, przyrównuje je do uczty weselnej, a wezwanie do przyjścia — do zaproszenia na gody. To są Jego gody weselne z naturą ludzką obchodzone w chwili wcielenia, a dopełnione następnie na krzyżu. W tym kontekście, pierwszy cud Jezusa dokonany podczas godów weselnych przypomina niewysłowioną rzeczywistość obcowania w miłości, zażyłości, zjednoczeniu, jakie Syn Boży, stawszy się człowiekiem, przyszedł nawiązać z ludźmi. Nie tylko Izrael czy Jerozolima, lecz cała ludzkość została wezwana do zjednoczenia, do zaślubin ze swoim Bogiem. Cenę tego wezwania Jezus zapłaci na krzyżu, w godzinie naznaczonej przez Ojca. W Kanie, dokąd Jezus udał się z uczniami i Matką, godzina jeszcze nie nadeszła. Jednak za przyczyną Maryi Pan przyspiesza ją jako „znak” zapowiadający zbawienie, odkupienie. Woda zmienia się cudownie w najlepsze wino, aby niejako zapowiedzieć głęboką przemianę, jakiej śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa dokonają w ludziach. Dzięki obfitej łasce, tam gdzie przedtem obfitował grzech, Pan przemieni niesmaczną i zimną wodę egoizmu ludzkiego w mocne i prawdziwe wino miłości. A to wszystko dzieje się dlatego, że człowiek — każdy człowiek — jest wezwany do uczestnictwa w godach weselnych Słowa z naturą ludzką, a więc do radowania się Jego miłością i zażyłością zaślubin. Obecność i wstawiennictwo Maryi na godach weselnych w Kanie są wielką podnietą do ufności. Człowiek czuje się niegodnym zjednoczenia z Chrystusem, lecz jeśli powierza się Matce, Ona sama przygotuje go i prowadzi do Niego, przyspieszając godzinę.

Moi Drodzy Parafianie i mili Goście,

W czasie świątecznych dni naszą myśl i serce kierujemy w stronę zmartwychwstałego Pana.
Wraz z całym kościołem wołamy: "Pan prawdziwie zmartwychwstał! Alleuja!
Jemu chwała i panowanie przez wszystkie wieki."
On sam jedynie, który zna największą tęsknotę i potrzebę ludzkiego serca, poprzez swoje zmartwychwstanie i okazaną miłość, daje nam ich spełnienie.
Niech więc Chrystus Zmartwychwstały, który poprzedza nas i towarzyszy nam na naszej drodze życia, umacnia nas w głoszeniu Jego Królestwa: sprawiedliwością, prawdą, cierpliwością, a nade wszystko miłością.
Niech Jego obecność wskazuje nam właściwy kierunek, umacnia naszą wiarę i nadzieję, pobudza do bycia świadkami Bożej miłości w świecie.

Z serdecznymi życzeniami i zapewnieniem w modlitwie:
Wasz duszpasterz - Ks. Jacek

Moi Drodzy Parafianie,
Słowo Odwieczne, Jednorodzony Syn Boży, objawiając się w tajemnicy Nocy Betlejemskiej, zmienia historię ludzkości w historię zbawienia każdego człowieka, gotowego otworzyć się na dar Bożej obecności. W kolejną uroczystość Bożego Narodzenia, w czasie której będziemy na nowo zgłębiać tajemnicę Wcielenia, opromienieni światłem miłości Boga i wsparci Jego łaską, obdarowujemy się nawzajem tym, co dobre, szlachetne i piękne. W Nowym Roku 2018 budujemy naszą codzienność na fundamencie wiary, nadziei i miłości, wypełniając ją entuzjazmem życia ewangelicznego. Napełnieni Duchem Świętym wcielamy w życie słowa św. Jana Pawła II z Placu św. Piotra w Rzymie: “Nie bójcie się! Otwórzcie drzwi Chrystusowi!”

Z modlitwą i błogosławieństwem,
Wasz duszpasterz - Ks. Jacek

Ogłoszenia Duszpasterskie

  1. Najświętsza Ofiara Chrystusa, której pamiątkę sprawowaliśmy, zjednoczyła nas wokół ołtarza. W Tygodniu Powszechnej Modlitwy o Jedność Chrześcijan prosimy dobrego Boga, aby wszyscy wyznawcy Chrystusa stanowili „jedno serce i jednego ducha”, dając w ten sposób czytelne świadectwo wobec świata.
  2. W Panamie trwają Światowe Dni Młodzieży. Zapraszamy do śledzenia relacji ze spotkania papieża z młodzieżą oraz do modlitwy w intencji papieża i młodych całego świata.
  3. Dobiegają końca tegoroczne odwiedziny duszpasterskie rodzin naszej parafii. Serdecznie dziękuję za chwile wspólnej modlitwy, budujące świadectwo wiary oraz serdeczne przyjęcie.
  4. W poniedziałek obchodzimy Dzień Babci, a we wtorek Dzień Dziadka. Wszystkim składamy najserdeczniejsze życzenie i zapraszamy do szczególnej modlitwy za bliskich naszym sercom babcie i dziadków.
  5. Solenizantów i jubilatów tygodnia polecamy opiece świętych patronów i otaczamy serdeczną modlitwą.

W tym tygodniu patronują nam:

  • 21 I – św. Agnieszka (291-304), dziewica, męczennica, patronuje zaręczonym, ofiarom gwałtu.
  • 24 I – św. Franciszek Salezy (1567-1622), biskup Genewy w Szwajcarii, gorliwy misjonarz zabiegający o nawrócenie protestantów, propagator życia duchowego wśród świeckich, ogłoszony Doktorem Kościoła i patronem dziennikarzy.
  • 25 I – św. Paweł Apostoł (I w.), nawrócony prześladowca pierwszych chrześcijan, gorliwy głosiciel Ewangelii wśród pogan.
  • 26 I – święci Tymoteusz i Tytus (I w.), towarzysze wypraw misyjnych św. Pawła Apostoła, a następnie biskupi i męczennicy za wiarę.

Modlitwa za zmarłego

W minionym tygodniu z naszej wspólnoty odszedł do wieczności Philip Stanley Demski. Wieczny odpoczynek racz mu dać Panie, a światłość wiekuista niechaj mu świeci. Niech odpoczywa w pokoju wiecznym. Amen.


Wesołych Świąt Bożego Narodzenia

Moi Drodzy Parafianie,

Słowo Odwieczne, Jednorodzony Syn Boży, objawiając się w tajemnicy Nocy Betlejemskiej, zmienia historię ludzkości w historię zbawienia każdego człowieka, gotowego otworzyć się na dar Bożej obecności. W kolejną uroczystość Bożego Narodzenia, w czasie której będziemy na nowo zgłębiać tajemnicę Wcielenia, opromienieni światłem miłości Boga i wsparci Jego łaską, obdarowujemy się nawzajem tym, co dobre, szlachetne i piękne. W Nowym Roku 2019 budujemy naszą codzienność na fundamencie wiary, nadziei i miłości, wypełniając ją entuzjazmem życia ewangelicznego. Napełnieni Duchem Świętym wcielamy w życie słowa św. Jana Pawła II z Placu św. Piotra w Rzymie:
“Nie bójcie się! Otwórzcie drzwi Chrystusowi!”

Z modlitwą i błogosławieństwem,
Wasz duszpasterz, – Ks. Jacek