Parish Bulletin

Follow Pilgrimage

Podziel się z nami zdjęciami z pieszej pielgrzymki do Amerykańskiej Częstochowy. Chcielibyśmy zamieścić je na naszej stronie w Galerii Pielgrzymki

Dodaj zdjęcia →

Current Issue:
September 15, 2019

Parish Bulletin cover

View Bulletin (pdf) »

15 WRZESIEN - XXIII NIEDZIELA ZWYKŁA

Łk 15,1-32:
Zbliżali się do Jezusa wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go słuchać. Na to szemrali faryzeusze i uczeni w Piśmie. Ten przyjmuje grzeszników i jada z nimi. Opowiedział im wtedy następującą przypowieść: Któż z was, gdy ma sto owiec, a zgubi jedną z nich, nie zostawia dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustyni i nie idzie za zgubioną, aż ją znajdzie? A gdy ją znajdzie, bierze z radością na ramiona i wraca do domu; sprasza przyjaciół i sąsiadów i mówi im: Cieszcie się ze mną, bo znalazłem owcę, która mi zginęła. Powiadam wam: Tak samo w niebie większa będzie radość z jednego grzesznika, który się nawraca, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują nawrócenia. Albo jeśli jakaś kobieta, mając dziesięć drachm, zgubi jedną drachmę, czyż nie zapala światła, nie wymiata z domu i nie szuka staranne, aż ją znajdzie. A znalazłszy ją, sprasza przyjaciółki i sąsiadki i mówi: Cieszcie się ze mną, bo znalazłam drachmę, którą zgubiłam. Tak samo, powiadam wam, radość powstaje u aniołów Bożych z jednego grzesznika, który się nawraca. Powiedział też: Pewien człowiek miał dwóch synów. Młodszy z nich rzekł do ojca: Ojcze, daj mi część majątku, która na mnie przypada. Podzielił więc majątek między nich. Niedługo potem młodszy syn, zabrawszy wszystko, odjechał w dalekie strony i tam roztrwonił swój majątek, żyjąc rozrzutnie. A gdy wszystko wydał, nastał ciężki głód w owej krainie i on sam zaczął cierpieć niedostatek. Poszedł i przystał do jednego z obywateli owej krainy, a ten posłał go na swoje pola żeby pasł świnie. Pragnął on napełnić swój żołądek strąkami, którymi żywiły się świnie, lecz nikt mu ich nie dawał. Wtedy zastanowił się i rzekł: Iluż to najemników mojego ojca ma pod dostatkiem chleba, a ja tu z głodu ginę. Zabiorę się i pójdę do mego ojca, i powiem mu: Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie; już nie jestem godzien nazywać się twoim synem: uczyń mię choćby jednym z najemników. Wybrał się więc i poszedł do swojego ojca. A gdy był jeszcze daleko, ujrzał go jego ojciec i wzruszył się głęboko; wybiegł naprzeciw niego, rzucił mu się na szyję i ucałował go. A syn rzekł do niego: Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie, już nie jestem godzien nazywać się twoim synem. Lecz ojciec rzekł do swoich sług: Przynieście szybko najlepszą szatę i ubierzcie go; dajcie mu też pierścień na rękę i sandały na nogi. Przyprowadźcie utuczone cielę i zabijcie: będziemy ucztować i bawić się, ponieważ ten mój syn był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się. I zaczęli się bawić. Tymczasem starszy jego syn przebywał na polu. Gdy wracał i był blisko domu, usłyszał muzykę i tańce. Przywołał jednego ze sług i pytał go, co to ma znaczyć. Ten mu rzekł: Twój brat powrócił, a ojciec twój kazał zabić utuczone cielę, ponieważ odzyskał go zdrowego. Na to rozgniewał się i nie chciał wejść; wtedy ojciec jego wyszedł i tłumaczył mu. Lecz on odpowiedzał ojcu: Oto tyle lat ci służę i nigdy nie przekroczyłem twojego rozkazu; ale mnie nie dałeś nigdy koźlęcia, żebym się zabawił z przyjaciółmi. Skoro jednak wrócił ten syn twój, który roztrwonił twój majątek z nierządnicami, kazałeś zabić dla niego utuczone cielę. Lecz on mu odpowiedział: Moje dziecko, ty zawsze jesteś przy mnie i wszystko moje do ciebie należy. A trzeba się weselić i cieszyć z tego, że ten brat twój był umarły, a znów ożył, zaginął a odnalazł się.

Niedługo po zawarciu Przymierza z Izraelitami Bóg widzi, że ci w czasie nieobecności Mojżesza sporządzili sobie złotego cielca. Rozgniewany taką niewiernością, zamierza ukarać lud zniszczeniem. I jak kiedyś objawił Abrahamowi swój plan przeciw Sodomie i Gomorze, tak teraz objawia Mojżeszowi swój plan dotyczący Izraela: „Widzę, że lud ten jest ludem o twardym karku. Zostaw Mnie przeto w spokoju, aby rozpalił się gniew mój na nich. Chcę ich wyniszczyć, a ciebie uczynić wielkim ludem” (Wj 32, 9-10). Wydaje się, jakby Bóg obawiał się wstawiennictwa Mojżesza za ludem. Zapewnia więc, że zostanie ocalony i będzie głową nowego wielkiego narodu. Lecz Mojżesz nie myśli o sobie, pragnie tylko ocalić lud, który kocha, i jak niegdyś Abraham zanosi śmiałe błaganie. Nie może liczyć na jakąś ilość sprawiedliwych, bo zgrzeszył cały naród, lecz stawia śmiało na miłość Boga względem Izraela. Przypomina Mu cuda, dzięki którym wyprowadził go z Egiptu, a także obietnice dane patriarchom, perswaduje że powinien oszczędzić lud dla sławy swojego imienia! W tej modlitwie Mojżesz podnosi się jak olbrzym w walce z Bogiem, by wyjednać ocalenie swojego ludu. I Bóg go wysłuchał. Lecz wielki Mojżesz jest tylko bladą figurą Jezusa, pośrednika nieskończenie bardziej potężnego, który nie musi walczyć z Bogiem, by wyjednać miłosierdzie dla grzesznej ludzkości — On sam bowiem jest zapłatą za grzech. Przychodzi natomiast oznajmić światu radość Boga z nawrócenia grzeszników. Opowiada o niej szczególnie w trzech uroczych przypowieściach o miłosierdziu, przedstawionych w dzisiejszej ewangelii. Wszystkie podkreślają szczególnie radość człowieka znajdującego to, co stracił. Pasterz znalazłszy swoją owcę „bierze ją z radością na ramiona” (w. 5), powraca do domu, zaprasza przyjaciół i sąsiadów, aby się z nim cieszyli. Niewiasta przeszukawszy starannie cały dom, by znaleźć zagubioną monetę, czyni podobnie: „Cieszcie się ze mną, bo znalazłam drachmę, którą zgubiłam” (w. 9). O wiele więcej czyni ojciec widząc powracającego wreszcie syna, który dawno go opuścił; nie myśli o robieniu mu wyrzutów, lecz o przyjęciu go: „Będziemy ucztować i bawić się, ponieważ ten mój syn był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się” (ww. 23-24). Uczta tak okazała, że wywołuje oburzenie i protesty starszego syna. Jezus zapewnia: „Tak samo w niebie większa będzie radość z jednego grzesznika, który się nawraca, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują nawrócenia” (w. 7). Czy to oznacza, że Bóg bardziej miłuje nawróconych grzeszników niż dzieci zawsze Mu wierne? Odpowiedź jest taka, jaką dał ojciec starszemu synowi, zazdrosnemu o przyjęcie urządzone bratu: „Moje dziecko, ty zawsze jesteś przy mnie i wszystko moje do ciebie należy” (w. 31). Czyż nie jest to największa uczta być zawsze z Bogiem i każdego dnia kosztować Jego dóbr? Przypowieści nie twierdzą, że Bóg woli raczej grzeszników niż sprawiedliwych, lecz jasno podkreślają radość, z jaką przyjmuje On wszystkich pokutujących, oraz uczą ludzi radować się z powrotu braci, otwierając im serce z dobrocią podobną do dobroci Bożej.

Moi Drodzy Parafianie i mili Goście,

W czasie świątecznych dni naszą myśl i serce kierujemy w stronę zmartwychwstałego Pana.
Wraz z całym kościołem wołamy: "Pan prawdziwie zmartwychwstał! Alleuja!
Jemu chwała i panowanie przez wszystkie wieki."
On sam jedynie, który zna największą tęsknotę i potrzebę ludzkiego serca, poprzez swoje zmartwychwstanie i okazaną miłość, daje nam ich spełnienie.
Niech więc Chrystus Zmartwychwstały, który poprzedza nas i towarzyszy nam na naszej drodze życia, umacnia nas w głoszeniu Jego Królestwa: sprawiedliwością, prawdą, cierpliwością, a nade wszystko miłością.
Niech Jego obecność wskazuje nam właściwy kierunek, umacnia naszą wiarę i nadzieję, pobudza do bycia świadkami Bożej miłości w świecie.

Z serdecznymi życzeniami i zapewnieniem w modlitwie:
Wasz duszpasterz - Ks. Jacek

Moi Drodzy Parafianie,
Słowo Odwieczne, Jednorodzony Syn Boży, objawiając się w tajemnicy Nocy Betlejemskiej, zmienia historię ludzkości w historię zbawienia każdego człowieka, gotowego otworzyć się na dar Bożej obecności. W kolejną uroczystość Bożego Narodzenia, w czasie której będziemy na nowo zgłębiać tajemnicę Wcielenia, opromienieni światłem miłości Boga i wsparci Jego łaską, obdarowujemy się nawzajem tym, co dobre, szlachetne i piękne. W Nowym Roku 2018 budujemy naszą codzienność na fundamencie wiary, nadziei i miłości, wypełniając ją entuzjazmem życia ewangelicznego. Napełnieni Duchem Świętym wcielamy w życie słowa św. Jana Pawła II z Placu św. Piotra w Rzymie: “Nie bójcie się! Otwórzcie drzwi Chrystusowi!”

Z modlitwą i błogosławieństwem,
Wasz duszpasterz - Ks. Jacek

Ogłoszenia Duszpasterskie

  1. Dzisiejsza niedziela rozpoczyna w Kościele w Polsce Tydzień Wychowania i kwartalne dni modlitw za dzieci, młodzież i wychowawców. Został on ustanowiony jako wyraz troski o dobro młodzieży i dzieci, a także, aby zwrócić uwagę ludzi dobrej woli na pilną potrzebę wychowania młodego pokolenia do wartości. Podejmując tę inicjatywę, trwajmy na osobistej i wspólnotowej modlitwie za dzieci, młodzież, polskie szkoły i rodziny.
  2. Kościół przeżywa dzisiaj również dzień modlitwy w intencji środków społecznego przekazu. Prośmy o rzetelność i poszanowanie chrześcijańskich wartości dla wszystkich pracowników mediów.
  3. Wszystkich solenizantów i jubilatów zapewniamy o modlitewnej pamięci i składamy najlepsze życzenia.

W tym tygodniu patronują nam:

  • 14 IX – święto Podwyższenia Krzyża Świętego.
  • 16 IX – św. Korneliusz (zm. ok. 253), papież, i św. Cyprian (210-258), biskup.
  • 18 IX – św. Stanisław Kostka (1550-1568), młody polski jezuita, patron polskiej młodzieży.
  • 20 IX – święci Andrzej Kim Tae-gŏn, Paweł Chŏng Ha-sang i Towarzysze, męczennicy Kościoła koreańskiego z lat 1839-1867.
  • 21 IX – św. Mateusz (I w.), Apostoł i Ewangelista, świadek Chrystusa w Etiopii.

Modlitwa za zmarłą

W minionym tygodniu z naszej wspólnoty odeszła do wieczności Stefania Doroba. Wieczny odpoczynek racz jej dać Panie, a światłość wiekuista niechaj jej świeci. Niech odpoczywa w pokoju wiecznym. Amen.


Wesołych Świąt Bożego Narodzenia

Moi Drodzy Parafianie,

Słowo Odwieczne, Jednorodzony Syn Boży, objawiając się w tajemnicy Nocy Betlejemskiej, zmienia historię ludzkości w historię zbawienia każdego człowieka, gotowego otworzyć się na dar Bożej obecności. W kolejną uroczystość Bożego Narodzenia, w czasie której będziemy na nowo zgłębiać tajemnicę Wcielenia, opromienieni światłem miłości Boga i wsparci Jego łaską, obdarowujemy się nawzajem tym, co dobre, szlachetne i piękne. W Nowym Roku 2019 budujemy naszą codzienność na fundamencie wiary, nadziei i miłości, wypełniając ją entuzjazmem życia ewangelicznego. Napełnieni Duchem Świętym wcielamy w życie słowa św. Jana Pawła II z Placu św. Piotra w Rzymie:
“Nie bójcie się! Otwórzcie drzwi Chrystusowi!”

Z modlitwą i błogosławieństwem,
Wasz duszpasterz, – Ks. Jacek

© 2019 - Saint Hedwig Church, Trenton, NJ | Website design: Eagle Systems USA