Saint Hedwig Church Catholic Community , Trenton, NJ

Parish Bulletin

25 LUTY - II NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU

Mk 9, 2-10:
Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i Jana i zaprowadził ich samych osobno na górę wysoką. Tam się przemienił wobec nich. Jego odzienie stało się lśniąco białe, tak jak żaden na ziemi folusznik wybielić nie zdoła. I ukazał się im Eliasz z Mojżeszem, którzy rozmawiali z Jezusem. Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: "Rabbi, dobrze, że tu jesteśmy; postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza". Nie wiedział bowiem, co powiedzieć, tak byli przestraszeni. I zjawił się obłok, osłaniający ich, a z obłoku odezwał się głos: "To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie!" I zaraz potem, gdy się rozejrzeli, nikogo już nie widzieli przy sobie, tylko samego Jezusa. A gdy schodzili z góry, przykazał im, aby nikomu nie rozpowiadali o tym, co widzieli, zanim Syn Człowieczy nie powstanie z martwych. Zachowali to polecenie, rozprawiając tylko między sobą, co znaczy „powstać z martwych”.

Liturgia dzisiejszej niedzieli ma charakter wybitnie paschalny ukazując wyraziście ofiarę i chwałę Jezusa. Tkwi korzeniami, jak zwykle, w Starym Testamencie, a dokładnie mówiąc w ofierze Abrahama. Abraham mając 75 lat z odwagą opuszcza kraj, dom swój i zwyczaje chcąc być posłusznym Bogu; w późnej zaś starości posuwa swoje posłuszeństwo aż do złożenia w ofierze jedynego syna. „Weź twego syna jedynego, którego miłujesz, Izaaka, idź... i złóż go w ofierze” (Rdz 22, 2). Rozkaz okrutny dla serca ojcowskiego i nie mniej okrutny dla wiary człowieka, który nie chce zwątpić w swojego Boga. Izaak jest jedyną nadzieją gwarantującą spełnienie się obietnic Bożych, a jednak Abraham jest posłuszny nie tracąc wiary, że Bóg dotrzyma danego słowa. Zasługuje prawdziwie na tytuł naszego ojca w wierze. Bóg jednak nie chciał śmierci Izaaka, chociaż chciał bezgranicznej wiary i posłuszeństwa Abrahama. Izaak ma szczególne zadanie w historii zbawienia: zapowiedzieć postać Jezusa, Jednorodzonego Syna Bożego, który zostanie ofiarowany na odkupienie świata. To, czego Abraham z woli Bożej nie wykonał, to wykona sam Bóg. „On, który nawet własnego Syna nie oszczędził, ale Go za nas wszystkich wydał” (Rz 8, 32; II czyt.). Izaak., idący na górę i niosący na ramionach drwa na ofiarę oraz ulegle pozwalający się związać, jest obrazem Chrystusa zdążającego na Kalwarię i niosącego drzewo krzyża, na którym pozwala się rozciągnąć dobrowolnie wydając się na mękę. I jak w Izaaku zachowanym od śmierci wypełniły się obietnice Boże, tak z Chrystusa powstałego ze śmierci wypływa życie i zbawienie dla całej ludzkości. Nikt nie może wątpić o tym, że „Jezus, który poniósł śmierć, co więcej, zmartwychwstał, siedzi po prawicy Boga i przyczynia się za nami” (Rz 8, 34). Ewangelia dzisiejsza ukazując Jezusa przemienionego na górze, pozwala nam oglądać chwałę Pana zmartwychwstałego oraz Jego moc u Ojca. Tylko trzej uczniowie bardziej zaufani — Piotr, Jakub i Jan — są jej uprzywilejowanymi świadkami. Ci sami, którzy kiedyś będą obecni przy konaniu w Getsemani, jakby dla zaznaczenia, że chwała i męka są dwoma nierozerwalnymi aspektami jednej tajemnicy Chrystusa. „Przemienił się wobec nich. Jego odzienie stało się lśniąco białe tak, jak żaden folusznik na ziemi wybielić nie zdoła” (ww. 2-3). Charakterystyczny szczegół w opowiadaniu Marka, dobrze oddający głębokie wrażenie trójki, a szczególnie Piotra, na widok Pana jaśniejącego chwałą. Widzieli Go zawsze w Jego zewnętrznej postaci, człowieka jak inni ludzie, teraz zaś oglądają Bóstwo odkrywając jaśniejące oblicze Syna Bożego: „Bóg z Boga, Światłość ze Światłości” (Wierzę). Tymczasem z nieba głos Boży potwierdza widzenie: „To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie” (w. 7); ludzie powinni słuchać Go i żyć według Jego nauki; Sam Bóg Go słucha, albowiem przez swą ofiarę zbawi On ludzi. Lecz to, co boskie, do tego stopnia przewyższa to, co ludzkie, że objawiając się stworzeniu, przytłacza je i przeraża; lęk opanowuje trzech uczniów, a Piotr, nie zdając sobie sprawy z tego, co mówi, proponuje zbudować tam trzy namioty: „jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza” (w. 5). Nie wiedział, że widzenie to miało tylko pokrzepić ich wiarę. Nie wiedział, że zanim dojdą do widzenia w wieczności, trzeba będzie zejść z góry z Jezusem, słuchać jeszcze, jak mówi o męce, a naśladując Go nieść z Nim krzyż. To znaczy żyć tajemnicą paschalną Chrystusa.

Moi Drodzy Parafianie,
Słowo Odwieczne, Jednorodzony Syn Boży, objawiając się w tajemnicy Nocy Betlejemskiej, zmienia historię ludzkości w historię zbawienia każdego człowieka, gotowego otworzyć się na dar Bożej obecności. W kolejną uroczystość Bożego Narodzenia, w czasie której będziemy na nowo zgłębiać tajemnicę Wcielenia, opromienieni światłem miłości Boga i wsparci Jego łaską, obdarowujemy się nawzajem tym, co dobre, szlachetne i piękne. W Nowym Roku 2018 budujemy naszą codzienność na fundamencie wiary, nadziei i miłości, wypełniając ją entuzjazmem życia ewangelicznego. Napełnieni Duchem Świętym wcielamy w życie słowa św. Jana Pawła II z Placu św. Piotra w Rzymie: “Nie bójcie się! Otwórzcie drzwi Chrystusowi!”

Z modlitwą i błogosławieństwem,
Wasz duszpasterz - Ks. Jacek

Ogłoszenia Duszpasterskie

  1. W drugą niedzielę Wielkiego Postu Kościół ukazuje nam Pana Jezusa, który podczas przemienienia na górze Tabor objawia uczniom swoją chwałę. Bóg Ojciec, wskazując na Jezusa, mówi: „To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie”.
  2. Trwajmy w wielkopostnych dobrych postanowieniach, a szczególnie starajmy się rozważać mękę Pańską podczas wspólnej modlitwy. Droga krzyżowa w piątki o godz. 7:00 wieczorem w kościele, a gorzkie żale w niedziele po Mszy św. o godz. 11:00.
  3. W czwartek, 1 marca przypada Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych. Pamiętajmy w modlitwie o naszych niezłomnych bohaterach.
  4. W tym tygodniu przypada także pierwszy czwartek miesiąca, który przypomina nam wydarzenia z Wielkiego Czwartku, ustanowienie sakramentów Eucharystii i kapłaństwa. Podczas Mszy Świętej będziemy modlić się o nowe powołania kapłańskie i do życia konsekrowanego.
  5. Każdy pierwszy piątek miesiąca przypomina nam tajemnicę konania Pana Jezusa na krzyżu i Jego otwarte Serce. Starajmy się w tym dniu przyjąć Komunię św. wynagradzającą za nasze grzechy.
  6. W pierwszą sobotę miesiąca wpatrujemy się w Serce Maryi przebite mieczem boleści.
  7. Niech przemieniony Chrystus błogosławi solenizantom i jubilatom tego tygodnia.

Moi Drodzy Parafianie,

Oto nadchodzi najważniejsza noc w roku.
Noc, w której na ziemię przychodzi Boży Syn.
Noc, która jest początkiem naszego odkupienia.

"Gdy się Chrystus rodzi i na świat przychodzi,
Ciemna noc w jasności promienistej brodzi;
Aniołowie się radują, pod niebiosy wyśpiewują:
Gloria, Gloria, Gloria, in excelsis Deo!"

Niech ta tajemnicza, niezgłębiona noc będzie czasem zatrzymania się nad Miłością Boga.
Ta noc niech będzie również dla nas czasem przemiany serca, umysłu i wzmocnienia naszej wiary.
To właśnie tej nocy Bóg prawdziwie się narodził!
Zaprośmy więc Dziecię Jezus do naszego życia, aby razem z Nim żyć i przezwyciężać to,
co jest dla nas ciężkie w naszej codzienności.
Prośmy Boga o prawdziwą wiarę dla nas.
Niech Nowonarodzony Chrystus stale mieszka w Waszych sercach.
Niech Was darzy radością, pokojem i życzliwością
oraz niezachwianą wiarą i nadzieją w każdym dniu nadchodzącego Nowego Roku 2017.

Z serdecznymi życzeniami i błogosławieństwem,
Wasz duszpasterz, – Ks. kan. dr Jacek W. Łabiński